Dag 11

Deju toch, net mijn laatste post kwam de eigenaar van de camping langs. Hebben we alsnog moeten betalen, al valt er niet veel te klagen. Negen euro voor één nacht kamperen met gratis water en elektriciteit is meer dan oké. Op de camping kwamen we twee Polen tegen die ook op de vorige camping zaten. Zo'n 150km verderop, zij hebben slechts één week bouwverlof en benutten deze ten volle in dienst van de fiets. Echt waanzin dat die kerels gemiddeld 140km per dag fietsen met een zeer zware en slechte fiets. Ze gaan trager vooruit, maar houden vol en behalen hun doel. Echt veel respect voor deze gasten, ze doen mij wat denken aan mijn nonkel die de 10 miles heeft uitgelopen zonder training. Misschien niet slim, maar wel zeer volhardend en knap. Het is grappig dat de Polen België herkende als het land waar Hercule Poirot leeft. Zeker omdat het een fictief personage is bedacht door een Britse schrijfster. Bestaan er zelfs Belgen met zo een weelderige snor als Poirot?

Soit, vandaag is Wenen bereikt en mensen het is de moeite waard. Het doet me denken aan Berlijn, maar dan veel kunstziniger en mooier. Ook kan je in het stadscentrum op geweldige fietspaden richting monumenten begeven. Zelfs de decathlon aan de buitenrand van de stad is de een bezienswaardigheid😝. Al moet gezegd worden dat die niet goed bereikbaar is met de fiets. Ik heb op een heel druk bezochte baan moeten rijden, waar ik ook een lekke band had. Voor de eerste keer deze reis was ik bang, bang om omvergereden te worden. Gelukkig leef ik nog en kan de reis worden verdergezet. Ik ben om half 9 aangekomen op mijn campingplaats in de bergen na een tocht van 170km. Het was een mentale strijd om hier te geraken. Maar ik ben blij dat ik een aanbod tot lift (aan een Aldi 40km terug) heb afgewezen, zo kon ik nog enkele prachtige plaatsjes bewonderen die ik tijdens een autorit niet zou zien.

Ps: ik had geen 4g in de bergen, maar een plaatselijke supermarkt heeft fantastische wifi. Dank u Eurospar!