Dag 19

Na 50km fietsen bereikte ik net op de middag het hoogste punt van de dag. De weg naar boven was fysiek en mentaal erg zwaar. Het was vaak steil en er lagen putten in de weg. Doordat de weg zo smal was en er ook auto's moesten passeren moest ik soms in de kant staan en zien dat ik terug ingeklikt kon geraken op een steil stuk zonder te vallen. Twee keer is dat niet gelukt... Ik ben blij dat ik heb doorgezet en op een gegeven moment de knop kon omdraaien naar een positief gevoel. Dat maakt het net als de schaduw door de beboste omgeving aangenamer om te klimmen. Boven de berg wilde een oude man mij helpen om aan drinken en eten te geraken. Maar ik heb niet het gevoel dat we elkaar echt begrepen. In de mate van het mogelijke hebben we een babbel gehouden. Niet makkelijk, maar wel een leuke bezigheid als je op ne eten moet wachten. Ik weet dat hij in Pistoia woont, 77 jaar is en houdt van fietsen. Enkel bergop fietsen vindt hij niet leuk, ik weeg teveel zei hij. Terwijl ik enkel kan wensen om nog zo fit te zijn op die leeftijd. Btw ik heb al heel veel oude mensen een berg zien beklimmen met hun koersfietst, mega veel respect! Ik heb hem gezegd dat hij ook altijd bergaf kan bollen, dat is ook fietsen heee.

Net voor de start van mijn tweede zware beklimming kon ik kiezen tussen plooien en met zekerheid op een camping 10km verder slapen. Of de berg op te fietsen en 50km later op een volgens maps gesloten camping in Vignola aan te komen. Hier zit ik dan in Vignola, cola te drinken uit een vaas van 1L. Het was een zware dag vandaag, maar ik ben blij dat ik de beklimmingen nu even gedag kan zeggen. Ik moest echt volharden en met een onzekerheid van slaapplaats naar Vignola trekken. De oude campingplaats in Vignola is nu een sportcomplex. Ik ben binnengegaan en heb gevraagd, mijn verhaal gedaan. Hij vond het zo een leuk verhaal dat ik hier mag overnachten en douchen. Echt een nice kerel, ik wilde hem een drankje aanbieden maar dat heeft hij afgeslagen. Ik ga vanacht echt goed slapen. Vroeg opstaan, 130km fietsen met 2500 hoogtemeters en mijn fiets nog eens wassen (want amai die hangt vol wit stof). Ik moet mijn eten nog krijgen, maar ik ben nu al half in slaap aan het vallen.

Vanaf morgen volg ik een Europese fietsroute die mij richting Milaan en Bazel zal leiden. Maar belangrijker, morgen is het vlak!

Buona serata dal caldo Vignola, baci Jens