Dag 20

Eindelijk na vier dagen in de Apennijnen had ik nu een vlakke rit. Ik volgde de Eurovelo7 route, die zeer wisselvallig bleek te zijn. Het ene moment fiets je op een mooi fietspad naast een rivier, het volgende op een drukke steenweg samen met de auto's. Als er een fietspad langs de steenweg ligt dan is die maar 100m lang en zijn er vervelende paaltjes aan de uiteinde waartussen je moet slingeren. Kortom ItaliĆ« is niet het meest geschikte land om met de fiets door te reizen. Op een mooi uitzicht moest ik wachten tot mijn eindbestemming, het Garda meer. Het begon met enkele reusachtige wijngaarden. Serieus ik had een wijntoer kunnen doen, al zou mijn tocht dan dubbel zo lang wordenšŸ„“. Na het wijnfestijn volgde het Garada meer zelf. Een super grote plas met op de achtergrond mijn vrienden de bergen. Gelukkig moest ik geen berg meer op, een heuvel deed al pijn. Niet verwonderlijk na vier zware dagen in de Apennijnen.

In totaal moest de rit 152km duren. Ik heb daar nog 11km bijgedaan om een camping te zoeken. In de winkel en stad wisten ze hier geen campings zijn. Dan vond ik een goede camping in de wijnvelden. Dat bleek vol te zitten, maar ze hebben mij goed geholpen. Ik ben op een goedkope camping beland. Enig nadeel is dat je hier de meest lelijke badmuts moet opzetten om een plons in het zwembad te nemen. Ook sloten ze het zwembad vlak voor mijn neus. Stond ik daar in mijn zwembroek en badmuts. Geen nood deze nacht ga ik er eens inspringen, zonder badmuts.

Daarnet wilde ik een route uitstippelen en viel bijna omver van verbazing. Morgen bereik ik na 129km Milaan. Dat had ik niet verwacht, ik heb snel gehandeld en een pizza besteld. Ik had er namelijk nog laar eentje gegeten sinds ik hier in de bakoven van Italiƫ ben. Eigenlijk had ik het moeten weten dat Milaan dichtbij is. In Mantua zag ik al mannen in maatpak op hun fiets voorbij vlammen.

Nog leuk nieuws, mijn Duitse maat Alexander (twee dagen mee gefietst) is gisteren aangekomen in Sofia. Hij neemt na een fietsreis van 16 dagen en meer dan 2000km het vliegtuig terug naar Bonn.

Eindigen doe ik met een waardevolle les. Steek nooit je tandenborstel en zeep samen in Ć©Ć©n zakje. Een mond die proeft naar zeep is geen aanrader.

Maar goed morgen dus Milaan en ik zal ook de 3000ste kilometer bereiken, spannend!