Dag 21

Gisterennacht was het enorm warm. Daarom besloot ik om 's avonds toch een zwemmeke te placeren, zonder badmutsđŸ€­. Mijn bad boy gehalte alle eer aangedaan, waanzin. Alle gekheid op een stokje, de duik was een goede beslissing. Na een goede nachtrust was ik klaar om vandaag 153km te fietsen. Het parcours was net als gisteren vlak en saai. Om eerlijk te zijn kreeg ik hierdoor minder goesting om Milaan te bekijken. Ik dacht dat het echt de moeite niet ging zijn. Zeker nadat ik tijdens mijn lunch in een stand-up cafĂ©/ restaurant onder mijn voeten kreeg omdat ik mijn fietsspullen niet mee naar binnen heb gebracht. 'It's like... welcome in Italy.' Een geruststellende zin zou ik zeggen. Met extra ogen op mijn spullen trok ik naar Milaan en mensen, het is er fantastisch! Het gaf mijn New York vibes, een gezellige drukte en een architectuur om u tegen te zeggen. Vlak voor de katherdaal van Milaan geraakte ik in gesprek met twee militairen. Zelfs die verklaarde mij zot om 4000km te fietsen, als zij dat al zeggen... Ooit ga ik terug naar Milaan om de stad eens deftig te bezoeken. Met Milaan heb ik de 4de tussenstop bereikt, nu kan ik richting huis vertrekken. De terugreis kan met een goed gevoel beginnen, want ik heb mijn 3000ste kilometer bereikt. Om exact te zijn er moet nog maar 963km gefietst worden om mijn doel van 4000km te bereiken. De tocht naar huis is langer dan 1000km, ik ga op het moment van mijn 4000ste kilometer zien hoe het met mij gesteld is.

Na het bliksembezoek aan Milaan fietste ik naar Gorgonzola 20km buiten de stad. Naar een wat ik dacht dat een campingplaats was. Bleek het een omheinde parkeerplaats te zijn voor campers... Nu nog verder fietsen naar het Como meer of Monza, daar heb ik geen zin meer in. Vannacht zal ik slapen in een bosje, achja het is een avontuur voor iets. Een bewoonster van Gorgonzola vond het raar dat ik hier in de bosjes ga slapen. Moet zij zeggen, met haar juist gevonden hommel als huisdier. Ik trek mijn plan wel, I'll keep you updated.